GELENEKLER

14 - Gelin Çeyizinin Sergiye Çıkması


GELİN ÇEYİZİNİN SERGİYE ÇIKMASI
 
   Nişanlanıp gelin olan kızın çeyizi, gelin çıkmadan önce ortaya çıkarılır; “germece” asılır. Sedire, makata serilir. Birkaç kişi huzurunda özelliklerine uygun liste halinde yazılır. Bu yazma işlemlerini de köyün öğretmeni, imamı veya köyde senet yazmayı bilen birisi yapar. İki sûret hazırlanır, bir sureti oğlan babasına, bir sûreti de kız babasına tarafların imzası ile birlikte verilir. Yazma işleminin sonunda bu işlemi yapanlara birer çift çorap hediye edilir.
 
   Gelinin çeyizindeki eşyanın bir kısmı tamamen “yolluk (hediye)” olarak dağıtılır. Kimlere nasıl dağıtılacağı da bellidir:
 
   a) Gelinin bindirildiği ata en azından bir heybe atılır. Atın üstüne gelin rahat etsin diye işlemeli bir minder konur, atın başına da ibrişim allıklar sağlı sollu bağlanır. Bunların hepsi gelin indikten sonra atla birlikte gider.
 
   b) Çoraplar (yün çorap diz boyu), havlular, terki bağları, heybeler, minderler, eldivenler, namazlağalar ve benzerleri seğmenlere dağıtılır. Bunların dağıtımı da okuntuya katılımın durumuna göre yapılır. Meselâ koç getirene heybe verilirken, tosunla katılana da namazlağa verilir. Namazlağa dedikse bu El ileğeni ve ibrik küçük bir seccâde değildir, en az bir kilim şakının yarısı büyüklüğünde olur. Gelin kız, söz kesilip nişanlandığı günden itibaren oğlan evi tarafından kendisine takılan takıları ve giysileri sadece özel günlerde, bayramlarda kullanır. Hiçbirisini eksiltmez, yakın akraba ve dostların hediyelerini de olduğu gibi saklar. Bunlar sanki listelenmiş gibi sandığında durur ve oğlan evine kendisi ile birlikte gelir. Bu hazır hediyeler bundan sonra gelin tarafından istendiği gibi değerlendirilir.
 
İsmail BOZKURT – Anadolu Türk Aşiretleri – Avşar ve Diğer Türkmen Aşiretlerinin Yaşayışı ve Kültürleri- Sayfa 40
KİTAPLAR
ŞAİRLER