GELENEKLER

1 - Anadut

Anadut:
 
   Anadut her evde bir veya birkaç tane bulunur. Anadut bir çift alt parmak ile onların üzerlerinde yapıştırılmış halde bulunan bir üst parmaktan ibarettir. Bu üç parmağın üçü de aynı cins ve aynı tazelikteki ağaçtan, bilhassa ağacın dal kısmından yapılır. Ağacın gençliğinden faydalanarak “anadut” u yapacak kişi ağacı ısıtarak onu istediği şekle çevirebilir. Aynı ağaçtan olma şartı aranmaksızın bir bilek kalınlığında, iki kulaç uzunluğunda alt ve üst parmağın arasına sıkıştırılarak eklenen kısma “anadut sapı” denir. Bağlantılar ince çivi ile çakıldıktan sonra yaş gönle kaplanır, yine yaş gönden çekilmiş sırımlarla da iyice sarılır. Gön ve sırım ne kadar kurur ise parmaklarla anadutun sapı da birbirine o kadar iyi bağlanır. Anadut, ot toplamak, yığın yığmak, sap yüklemek için kullanılır. Anadut, desteyi üçlü parmakları arasına alır; deste istenirse düz konur, istenirse yükseğe çıkarılır. Anadut, genellikle genç meşe, iğde, karaçalı gibi ağaçlardan yapılır. Ne kadar narin ve dayanıklı olursa, insanı yorması da o kadar az olur.
 
İsmail BOZKURT – Anadolu Türk Aşiretleri – Avşar ve Diğer Türkmen Aşiretlerinin Yaşayışı ve Kültürleri- Sayfa 51,52
KİTAPLAR
ŞAİRLER