GELENEKLER

9 - Tırmık

Tırmık:
 
   Ekin, tırpanla biçildikten ve desteler yığın haline getirildikten sonra, destelerin yeri boydan boya tırmıklanıp toplanarak yığınların orta boşluğuna doldurma işi tırmıkla yapılır. Tırmığın iki türlüsü vardır. Birincisi tarla tırmığı ki; iki metre uzunluğunda bir ağaca dörder parmak ara ile birer karış uzunluğunda ve parmak kalınlığında ağaç veya demirden dişler takılarak yapılanıdır. Bu tırmığa iki metre uzunluğunda bir de sap takılır. Ağaç veya demir diş takılan kısım her ikisinde de on santim eninde ve on santim kalınlığında hafif bir ağaçtan yapılır ise daha da iyi olur. Bununla tarla tırmıklandığı için buna tarla tırmığı denmiştir.
 
   Ayrıca bir de el tırmığı vardır ki, diş dizilen kısmı bir metre, sap kısmı da bir o kadardır. Bu tırmık elde taşınacak kadar hafif olur. Bunun diğer adı da yığın tırmığıdır. Bu tırmıkla arabaya, kağnıya sap yüklendikten sonra, arabaya yüklenen yığının yerinde kalanlar tırmıklanarak kağnının üstüne atılır. Bu el tırmıkları ile ayrıca harmanın etrafı toparlanır. Harmanda yumuşatılmak(1) için düvenin altına serilen sapa da döşek denir. Düven dönüp sap dağıldıkça bu döşeğin etrafı da yine el tırmığı ile toparlanır. Bunların her biri çiftçinin elinin altında olan avadanlıklarıdır.
 

(1) Yumuşatma: Harmanda ekinin düvenle dövülerek savrulacak hale getirilmesi.
 
İsmail BOZKURT – Anadolu Türk Aşiretleri – Avşar ve Diğer Türkmen Aşiretlerinin Yaşayışı ve Kültürleri- Sayfa 54,55
KİTAPLAR
ŞAİRLER