GELENEKLER

17 - GİDERSİN GİTMESİNE DE.

GİDERSİN GİTMESİNE DE...

Salınıp yürürken gâvurun kızı
Ömrümden bir ömür alıp gidersin 
Suçundan bihaber gönül hırsızı
Görenin gönlünü çalıp gidersin

Bakınca gözlerin şöyle derinden
Dayanmaz yürekler oynar yerinden 
Çevirir yüzünü geçer Şirin'den
Ferhat'ın aklını çelip gidersin

Anan çiçeklerden koymuş adını
Bağda güller eder dedikodunu
Gölgede bırakıp nice kadını
Kerem'in kalbini delip gidersin

Yakışır endamın o selvi boya
Bakmadım yüzüne ben doya doya
Yolunu gözlerken gün saya saya
Gelir, bir dakika kalıp gidersin

Şaşırıp yolunu bize gelince
Tutulur dillerim söze gelince
Şöyle bakıp da göz göze gelince
İçime bir sızı salıp gidersin

Gözlerin iki kor... Küçük gözlerin
Bir bana kör ele açık gözlerin
Bazen mahzunlaşır uçuk gözlerin 
Başka bir âleme dalıp gidersin

Bakışların oktur deler böğrümü
Böyle zulüm etmek söyle doğru mu
Zaten yaralı bu yanık bağrımı
Ortadan ikiye bölüp gidersin

Dilinde bal, bin bir işve sözünde
Gamzelerin birer mezar yüzünde
Senin yanındayken elin gözünde 
Düştüğüm hallere gülüp gidersin

Ya o saçlarına nasıl vurgunum
Bir tel vermedin ya ona dargınım
Hatırıma düştü, ondan durgunum
Yanılır bir kötüyü bulup gidersin

Neden bana öyle durursun ırak
Yakın olman için bilsem ne gerek
Sadece et mi ki bendeki yürek 
Keser dilim dilim dilip gidersin

Kıymetsizdir al bu bendeki canı
Yeter ki tek sen ol canın cananı
Ah bir bilsen nasıl bütün cihanı
Emrine amade kılıp gidersin

Azıcık yüz bulup gülecek olsam
Şöyle gözlerine dalacak olsam
Kızarsın yanına gelecek olsam
Bir kalemde beni silip gidersin

Hazana çevirip gönül yurdunu
Viran edip koydun görsen ardını
Senin için çarpan kalbin derdini
Bilmem ki ne zaman bilip gidersin

Boş bıraktın sana açık kolları
Duymadın yalvaran âşık dilleri
Mekânın Kaf Dağı, meçhul yolları
Sen de Anka Kuşu olup gidersin

Versen de her güne ıstırap keder
Katlanırım, derim böyleymiş kader
Bırakmam peşini son güne kadar
Ne zaman ki benden yılıp gidersin

Kulak vermedin şu gönül sazına
Gayrı dayanamaz oldum nazına
Kaybedince beni vurur dizine
Kara saçlarını yolup gidersin

Yönünü döndürür dost olan yüzler
Hatırına düşer dediğin sözler
Yüreğin burulur vicdanın sızlar
Acıyla kederle dolup gidersin

Pişmanlığın koru içini yakar
Anlarsın hatanı maziye bakar
Dolar gözyaşların içine akar
Çürütür sineni ulup gidersin

Ne kadar isterdim bir kere gülsen
Sevda denen derdin sırrını bilsen 
Dünyanın en güzel çiçeği olsan
Bir gün gelir sen de solup gidersin

Bu dünya fanidir kalırım sanma
Her gönüle Leyla olurum sanma
Mülki’den iyisin bulurum sanma
Bir kötüye düşer ölüp gidersin

Aslan AVŞARBEY (Mülki)
06.01.2018-Eskişehir

KİTAPLAR
MAKALELER
ŞAİRLER